gelmeyen geldi
şerefsizim, bir hortlak gördüm
çiçekler diken diken
gözlerim pörtlek pörtlek
ne gördüysem o’yum

sakızın özelliğidir ağza yapışmaması
ve bir türlü gitmemesi
şerefsizim bir hortlak gördüm
bir kül ateşe dönüştü
beklenmeyen kapımı çaldı
unutmak istediklerim
benmişim
hoş geldin

şarkının özelliğidir an’a takılması
geçmişle gelecek arasında köprü olması
konuştukça ağzımı benden alması
dur durak bilmiyor hortlaklar
şerefsizim, binlerce hortlak gördüm
binlerce ben
tüttürüyorlar, öttürüyorlar
hangi kadeh dökülse
derdi benden büyük bir ben daha çıkıyor dibinden
gözlerim şehla şehla olmaktan yoruldu
benden büyük bu “ben”ler kimler
hoş geldiler
tükürüğü seven sakızlar

gelmeyenler geldiler
hangisine isim vereyim
benden büyük bir “ben” daha var
sesi benden önce giriyor odaya
o büyük “ben”den daha büyük bir “ben” daha var
daha sek sek oynarken, tebeşirli nefesim çizdi ilk hayaletimi
o gün, ağzım ilk kez bana dar geldi
o gün bugündür engellerler “ben”i

duvarlar içeri doğru yürürken
şerefsizim, tıkıştılar odaya
bana kapanan yerlerim
nefesimden yer istediler