0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
50
Okunma
Anılar bulutu,
Akıp geçti üzerinden.
Bıraktı gözlerine,
Hüzün yağmurunu...
Canında harlandı,
Esefler, acılar... Derken,
Kül etti közünde,
Bir ömrün umudunu.
Demedin kimseye,
Yiteni senden.
Sustun ve yutkundun,
Seneler boyu.
Denizler gibi kabardı,
Nedamet yüreğinde.
Yolcu ettin giderken,
İlk aşkın vapurunu.
Arada bir yokluyor, şimdi
Bu duygu, gönül boşluğunu!
(*) Şubat felaketinde yiten canlarımıza rahmet, acılı kalplere sabır ve metanet diliyorum. Allah bizi, bu tür afetlerden, acılardan korusun.