Geçen her yeni gün eksiltmemeliydi beni, seni
Yarınlara artmak değil miydi esas teselli
Sadece umut etmek ve o uğurda gayretlerle
Bir gün yükselecektir maziden gelen emek ve sabır
Tembellikten asla yoktu fayda, at üzerinden miskinliği
Çağıracaksan ta yürekten azmi, sebatı, onuru çağır.

Adımı bilmesinler, yürüdüğüm yolların zorluğunu da
Geçsem de tanımasınlar yanı başlarından, yok önemi
Hep öne çıkmak mıydı ben de varın denen şu oyun
Haydi bırak içindeki anlamsız safsataları bir yana
Yapabileceğine inandığın işler vardı ya, onlara soyun.

Kiminin mürekkebi kurumuştur bu yolda, kâğıdı tükenir
Kiminin ayakları, elleri nasırlıdır, bilendikçe bilenir
Güzel ve iyiye giden yol incedir o başlarda, evrilir
Açılır bahta kadrajdan manzaralar, saadete erilir.

Toplayanlar da vardır akıllıca ve binbir hevesle de
Nerede varsa bir güzel söz kazınır belleklere
Bilir ki onlar süzgecinden geçmiştir nice tufanın
Demini bulma yolundadır inanarak yürüyenleri
Kendini anlatabilmesi denen rüyasıdır her insanın.

Neleri biriktirdiklerimiz neticesinde dir ortaya çıkan
Bu yüzden doğru yerde ve zamanda seçici beslen
Sadece yemek ve içmek miydi ki bu beslenmek
Okuduğun kitaptan, bakındığın manzaradan
Dinlediklerinden de esinlenmektir yankıyı bulan.

Gelip geçici heveslerden elde edilemez bir nema
Çalışma tutkusuna eklemelidir sabır ve dua
İlmi ile dilde değil, amelde de örnekliktir bu
Kendine dahasını katanlar da varsa eğer yarına
Özüne yöneliktir insanın has davası, sorguları da.

Oğuzhan KÜLTE