Yıllarca ter döktü beyaz kâğıda;
Kalem benden bıktı el benden bıktı…
Makamlar perişan sazlar serseri;
Mızrap benden bıktı tel benden bıktı…

Gülmeyen bahtıma ezelden küstüm;
Bir deli sevdanın peşine düştüm;
Sabır ocağında kavruldum, piştim;
Ateş benden bıktı kül benden bıktı…

Gurbet treninde biletçi oldum;
Çekilmez çileye davetçi oldum;
Tarumar bahçeye nöbetçi oldum;
Bülbül benden bıktı gül benden bıktı…

Dönülmez sefere ıraksın diye;
Medet kalesinde bayraksın diye;
Sevda kovanında çıraksın diye;
Petek benden bıktı bal benden bıktı…

Haykırdı isyanım ses etti artık;
Sabırlar dilimde sus etti artık;
Çıkmayan fallarım pes etti artık;
Fincan benden bıktı fal benden bıktı…

Dertlinin derdine deva bulmadan;
Biter mi acılar vakit dolmadan;
Bir minik serçeye yuva olmadan;
Yaprak benden bıktı dal benden bıktı…

Sabır kitabını ortadan açtım;
Her satır başında noktadan kaçtım;
Saymadım kaç gece kaç gündüz geçtim;
Menzil benden bıktı yol benden bıktı…

Dermanına diklenirken acımız;
Gelgitlere mekân oldu kıyımız;
Günden güne azalırken sayımız;
Omuz benden bıktı sal benden bıktı…

Ali ALTINLI – 03.02.2026
Saat: 11:55