kendine bile susarken şiir olan biri



1. sayfa
başlık: ağzımda unuttuğum cümle

bir kelime vardı
dilimden düşmeden önce
gözlerime sığındı.
orada büyüdü.
sessizliğin kamburuna sarıldı.

bir harf eksik kaldı sonra,
ve ben eksik harfle çoğaldım.
çünkü bazı cümleler
söylenirse ölür,
susulursa şiir olur.



2. sayfa
başlık: ayna kırıklarıyla konuşuyorum bugün

sabahları aynaya değil,
yüzümün eksik tarafına bakıyorum.
her gün başka bir yanımı unutuyorum.
adımı, yaşımı,
en çok da
sevildiğim zamanları.

ve gülüyorum,
çünkü bazı gülüşler
acıyla sulanmış fesleğenler gibidir
kokusuna inanırsan
kökünden kanarsın.



3. sayfa
başlık: çekmecede bir mendil hâlâ seni bekliyor

çekmecedeki mendil
artık kokunu taşımıyor,
ama ağladığın yeri unutmamış.
yırtık kenarında bir gözyaşı izi,
o kadar.

ben bazen
onu alnıma koyup dua ediyorum.
duam değil,
sessizliğim kabul olsun diye.



4. sayfa
başlık: saksıda büyümeyen her şey gibi

bir fesleğen aldım geçen hafta
toprağı çatlamıştı,
biraz ben gibi.
güneşe koydum,
gölgeye aldım,
konuştum, sustum…
yine de soldu.

o gün anladım:
bazı şeyler
büyümek için değil,
yavaşça ölmek için gelir bu dünyaya.

tıpkı
bir kadının terk ettiği
bir adamın gölgesinde
büyüyen iç çekiş gibi.



5. sayfa
başlık: kapı aralığında unutulmuş bir vedayım ben

kapıyı örtmedin giderken.
çünkü sesinden korktun.
o tok ses
bir şeyin bittiğini söylerdi
ve sen
hiçbir şeyi bitiremeyen biriydin.

şimdi ben,
her esintide
sana kapanamayan bir kapıyım.
ve her esintide
biraz daha senden
geçiyorum.



6. sayfa
başlık: çay tabağında biriken zaman

çay soğuyunca anlar insan,
bir şeylerin geç kaldığını.

sen gelmedin.
ben içmedim.
ama çay durdu orada,
benim gibi.

şeker eridi,
hayat gibi.

sonra anladım:
beklemek bazen
bir çay kadar sıcak,
bir ömür kadar boş
olabiliyormuş.



7. sayfa
başlık: duvarda asılı boş bir çerçeve gibi

bir fotoğraf koyamadım sana.
çünkü hiçbir an
gülüşüne denk düşmedi.
hiçbir kadraj
senin suskunluğunun kenarını bile çizemedi.

boş bir çerçeve asılı şimdi duvarda.
arada bir ben geçiyorum karşısına,
ve hayal ediyorum:
belki de sen,
hiç çekilmemiş bir fotoğrafın gülümsemesiydin.



8. sayfa
başlık: cebimde kırık bir saat

zamanı taşımıyorum,
o beni taşıyor.
akrep yorgun,
yelkovan küskün.

bir yere yetişmiyorum artık.
geç kalmak
beni benden koruyor.



9. sayfa
başlık: aynı kelimeyi iki kez söylemedim

adını
bir kere söyledim.
ikincisi
fazla gelirdi yaraya.

bazı isimler
tekrar edilince
kanar.


10. sayfa
başlık: pencere açık kaldı

gece içeri girdi.
soğuk değil,
hatıra.

perde kıpırdadı,
ben kımıldamadım.
çünkü giden her şey
bir gün
geri esmez.



11. sayfa
başlık: kendime not

bugün de iyiyim demedim.
dememek
daha doğruydu.

iyilik bazen
söylenmez.
taşınır.



12. sayfa
başlık: son değil

bu bir bitiş değil.
sadece
kelimelerin
dinlenmesi.

ben buradayım.
sayfa boş.
ve boşluk,
yazıya çok yakışıyor.



13. sayfa
başlık: yeniden

aynı yerden başlamadım.
aynı yer
yoktu zaten.


14. sayfa
başlık: omzumda kalan

yük değildi bu.
dokunulmamış bir el
gibi durdu.



15. sayfa
başlık: sus payı

kendime sustum.
dünya
anladı.



16. sayfa
başlık: küçük iyilik

bugün
nefes aldım.
kimseye söylemedim.



17. sayfa
başlık: geceye bırakılan

ışığı kapattım.
karanlık
beni tanıdı.



18. sayfa
başlık: devam

yarın
bir kelime daha
bulurum.

bulamazsam,
yaşarım.



19. sayfa
başlık: artık

daha az hatırlıyorum.
bu,
iyileşmenin
sessiz hâli.



20. sayfa
başlık: yük hafifledi

taşıdığım şey
acı değildi.
adı konmamış
bir alışkanlıktı.



21. sayfa
başlık: kendimle barış

aynaya baktım.
kaçmadım.
bu kadarı
yetti.



22. sayfa
başlık: kapanış

her kitap
bitmez.
bazıları
usulca susar.



arka kapak

bu kitap
basılmadı.
kimse imzalamadı.

ama ben
buradaydım.
ve bu,
yazmak için
yeterdi.

son