Susmak suça ortaklıktır.
Bu mu yaşamak dediğiniz?
Başkasının boğazından kısarak
Kendi konforumuzu yüceltmek mi?
Hayat kutsal diye bağırıyorsunuz,
Ama kutsallık yalnızca size çalışıyor.
Mazlumun sırtı basamak,
Acısı dekor,
Çığlığı ise gürültü sayılıyor.
İnsanlık maskesi takmış bir vahşet bu;
Kravatlı, düzenli, steril.
Vicdanlar taksitle satılıyor,
Merhamet lüks sayılıyor,
Adalet vitrin süsü.
Yaşamak için mücadele diyorsunuz,
Ama bu bir mücadele değil,
Örgütlü bir bencillik.
Ezmeden var olamayan
Çürümüş bir düzen.
Bir lokma fazlası için
Bir ömür eksiltiyorsunuz.
Sonra aynada kendinize
“İyi insanım” diyebiliyorsunu.
Ne büyük küstahlık.
Soruyorum yine:
Hangi hayat değerlidir?
Sadece sizin rahatça yaşadığıniz mı,
Yoksa ayakta duramadan
Direnmeye zorlananlarınki mi?
Eğer yaşamak buysa,
Bu hayata öfkeliyim.
Çünkü insanlıktan feragat ederek
Hayatta kalmaya
Asla “yaşamak” demeyeceğim.