3
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
53
Okunma
Açlıktan öldü adam,
ama cenazesi tok geçti.
Tabutunun üstü yeşil örtü,
altı boş mide.
Yaşarken kimse duymadı
midesinin çıkardığı sesi.
Ölünce mikrofon verildi fırına,
susamlar konuştu onun yerine.
Bir pide aldık elimize,
sıcak —
adamın hayatından daha sıcak.
“Allah kabul etsin” dedik,
sanki kabul edilmesi gereken
bu düzen değilmiş gibi.
Adam hayattayken görünmezdi,
ölünce sıraya girdik.
Bir lokma vicdan,
iki lokma un,
üç lokma unutmak.
Kimse sormadı
neden açtı diye.
Çünkü o soru
boğaza dizilir,
pide kolay geçer.
Mezarına doymuş karınlarla baktık.
O hâlâ açtı.
Ama artık
kimseyi rahatsız etmiyordu.
5.0
100% (3)
Cevap Yaz