İkimizin arasında bir dünya vardı,
Hoyratça harcadık ömrümüzü.
Yaşamadık, öldük bak,
İki mezar boyu dünya.

Bir söz eksikti belki,
Belki de fazla sustuk.
Aynı göğe baktık da
Aynı yıldızı tutamadık.

Sevda dedikleri yük ağırmış,
Omuzlarımız gençti ama yorgun.
Kalbimiz aceleciydi,
Zaman bize düşmandı.

Günler elimizden kaydı,
Avuç içimizde ter gibi.
Bir bakışa ömür verdik,
Ömrü bir bakışa sığdıramadık.

Sokaklar hâlâ bizi hatırlar,
Adımlarımız yankı yapar gecede.
Ama biz yabancıyız artık,
Aynı adın iki yalnız hecesi.

Ne sen tam gidebildin,
Ne ben kalabildim olduğum yerde.
Arada kaldık gardaş,
İki hayatın boşluğunda.

Toprak erken öğrendi adımızı,
Daha yaşarken kazıldı yerimiz.
Kefensiz gömüldük anılara,
Ağıtsız kapandı üstümüz.

Şimdi dünya küçük geliyor,
İki mezar boyu belki de.
Sen bir yanımda eksik,
Ben diğer yanımda fazla.

Belli ki kader dediğin şey,
Yan yana yazılan yalnızlık.
Aynı hikâyede kaybolduk,
İki ayrı sonla bittik.