İz bıraktım benden geçen yıllara,
Ne soruyorsun sağa sola?
Beni kapının ışığında izlerim,
Yapışmış çamurlu ayaklarıma,
Görmedin mi?

Her adımımda bir yıl kaldı geride,
Temiz değildi yollarım.
Ama yürüdüm yine de,
Durmak bana göre değildi,
Bilirdim.

Kapı dediğin yer,
Gidişle dönüşün arasındadır.
Işık vurunca yüzüme,
Kendimi bile tanıyamadım,
O an.

Çamur tuttu ayaklarımı,
Ama yerimde saymadım.
Her leke bir hikâye oldu,
Her iz bir hatırlatma,
Unutmam.

Sağa sola sorarlar beni,
Sanki ben kaybolmuşum gibi.
Oysa ben hep buradaydım,
Sadece biraz,
Yorulmuştum.

Kapının eşiği bilir halimi,
Ne girerim tam,
Ne çıkarım.
İnsan bazen arada kalır,
Adı konmaz.

Ayaklarım kirliyse,
Yollarımdandır.
Ellerim boşsa,
Taşıdıklarımdandır,
Utancım yok.

Işığın altında durup,
Kendime bakarım uzun uzun.
Kim gitmiş,
Kim kalmış,
Saymam.

İz bırakmak kolay değil,
Herkes geçer,
Azı kalır.
Ben kalanı oldum yılların,
Sessizce.

Bazen silinir sandım izlerimi,
Yağmur gelir diye.
Ama bazı çamurlar,
Suyla değil,
Zamanla kurur.

Sorarlarsa yine,
De ki buradayım.
Kapının ışığında,
Ayaklarımda yol,
İçimde izlerle.