Geceyi ikiye bölen o keskin ayazda,
Yine senin adınla ısınır üşüyen yanlarım.
Bir günah gibi değil, bir yemin gibi
Saklıyorum seni ruhumun en derin kuytusunda.
Söyle, hangi rüzgâr getirir şimdi
Gülüşünün o eşsiz yankısını odama?
---
Gözlerimde ise yedi rengin en mavisi,
Bir umut değil bu, bir sığınak belki de.
Hangi fırtına kopsa içimde,
Senin o dingin limanına süzülür hayallerim.
Gökyüzü kadar uzak, ama nefes kadar yakın,
Söyle, hangi rüya bu kadar gerçek kokar?
---
Parmak uçlarımda hâlâ o ipeksi dokunuşun,
Hangi denize dökülsem, senin kıyına vururum.
Bak, kalemim yine sana teslim,
Mürekkebim senin mavinle boyandı.
Seninle sustuğumuz o dilsiz akşamlar,
Şimdi binlerce mısra olup dökülüyor kağıda.
---
Aklımın kıyısına vuran her cümle eksik,
Lügatler kapında dilsiz, kalemler kırık.
Gözlerimde biriken bu kimsesiz boşluğu,
Ruhumun sana çıkan o tek yokuşunu,
Hangi kağıda sığdırıp anlatsam sana?
Ben sustukça içimdeki feryat sığmıyor cana.
---
Suç ortağım, gönlümün kanayan sızısı,
Kaç kelebeğin ömrünü feda ettim yoluna?
Hasretini yazsam, kütüphaneler susar,
Özlemini anlatsam, nehirler tersine akar.
Saatler durdu, takvimler hükmünü yitirdi,
Seninle başladığım bu yol, beni bende bitirdi.
---
Bu sevda bir pranga, ruhumun parmaklıklarında,
Yankılanır adın her gece, şu dar sokaklarında.
Hükmü kesilmiş bir infaz gibi beklerim şafağı,
Boynumda taşırım senden kalan o kör düğüm bağı.
Sana çıkan her yokuşta, nefesim bir kez daha kesilir,
Bu can senin kapında, her gün yeniden can verir.
---
Artık kirpiklerimde yaş kalmadı dökecek,
Kurudu pınarlarım, sızım cana yetecek.
Gözlerim seni ararken her kuytu köşede,
Bir gölge gibi peşimde gezer hasretin.
Suç ortağım, içimdeki bu yangın hiç sönmez,
Sen yoksan bu dünya dönse de bana dönmez.
---
Öyle bir anlattı ki şiirler seni bana,
Yüreğimden kan damlar her bir satıra.
Unutmak mı? Bu kelime haramdır dilime,
Ebedi bir mühürsün sen benim kaderime.
Şimdi bir kelebeğin son kanat çırpışındayım,
Ecel kapımda bekler, ben senin adındayım.
---
Bak, ömür takviminden yapraklar dökülürken,
Seni saklıyorum hâlâ, ruhum benden çekilirken.
Bir kalem daha tükendi, bir kağıt daha yandı,
Sana olan bu sevda, kainatı kuşattı.
Suç ortağım, soluğum kesiliyor yavaşça,
Kavuşmak mahşere mi kaldı bu kavgada?
---
Gözlerimin feri söndü, mavin karardı nihayet,
İçimde bir kıyamet koptu, koptu kıyamet.
Hangi sokağa çıksam sonu sana çıkıyor,
Hangi kapıyı çalsam yüzüme kapanıyor.
Sen benim hem cennetim hem cehennemimdin,
Şimdi bu sessiz çığlığım, senin tek eserin.
---
Ve artık...
Diz çöktüm bu amansız boşlukta,
Ruhum bir kuş gibi titrer o dar yokuşta.
Kanadı kırık hayaller bıraktım ardımda,
Adın son kez yankılanır, dudaklarımın kıyısında.
Gözlerimi kapatıyorum mavin kalsın diye,
Bu veda değil, bu sonsuz bir secde...
---
Suç ortağım benim...
Bu amansız, dilsiz bekleyiş,
Şimdi her gece bir hançer gibi saplansa da sol yanıma...
Unutma suç ortağım, sakın unutma...
Bu yürekten sızan, bu ömrü tüketen,
Bütün şiirler sadece senin adına!
Ezelden ebede kadar, her nefesim yalnızca senin adına!

Cemre Yaman