Kalbimin Aşkı Sensin

Galubeladan doğan aşk,
Yıldızların altında, ay ışığının göğsünde açtı.
Her nefesimiz, dünyanın yükünü hafifleten bir ritim gibi çalıyor,
Ve her bakış, sessizliğin içinde fısıldayan bir mucize.

Sen, ruhumun tamamlayıcısı,
Karanlık gecelerimde parlayan,
Zamanın bile kıskandığı bir ışık.
Sessizliğin derinliğinde yankılanan melodin,
Kalbimde durmaksızın çalıyor.

Sevgi sabırlıdır, naziktir, kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez;
Seninle yürürken, bulutlar bize örtü olur,
Rüzgâr bizimle konuşur, ve her adım
Geçmişin yükünü hafifleten bir ritim gibi akar.

Senin varlığın, gökyüzünün ve yerin ötesinde bir nur;
Her nefeste kainatın sırlarını açan bir kapı,
Sensiz zaman boş bir göl gibi durur,
Ama seninle her an, sonsuzluğun yankısı olur.

Kaygısızca seviyorum seni,
Tüm benliğimle, durmaksızın, durmadan…
Hayat bir nehir gibi kıvrım kıvrım akıyor,
Ve ben, seninle bir damla olarak birleşiyorum,
Galubeladan dünyaya, dünyadan mezara uzanan bir ırmak gibi.

Her sabah güneşin ilk ışığını yakalıyor,
Ve her bakışında zaman duruyor,
Her gülüşünde ölüm bile kıskanıyor.
Her adımımız, aşkın ezgisi oluyor,
Ve ben, sonsuzluğun içinde,
Sadece seninle var oluyorum.

Kalbimin aşkı sensin,
Her hayal seninle tamamlanır,
Her nefes seninle başlar,
Ve mezar bile aşkımızı gölgeleyemez.

Çünkü Galubeladan dünyaya,
Dünyadan mezara süren bu aşk,
Zamansız, mekânsız, yenilmez…
Sadece sen ve ben,
Ve evrenin tüm şarkıları…

Not
Bu şiir deneme amaçlı yazıldı