Kanatlarını çırparken

Umudumun tükenmediğini biliyordu

Şimdi kuşlara benim de bir sevgi borcum var.



Dalgalarını çarparken kıyılara

Muhakkak sandalın batacağını biliyordu

Şimdi denizlere benim de bir ilgi borcum var.



Dallarını eğerken

Yaprakları keçinin yiyeceğini biliyordu

Şimdi ağaçlara benim de bir hayal borcum var.



Bisikletleri bozulurken

Ağlayarak parka gidemeyeceklerini biliyordu

Şimdi çocuklara benim de bir sevinç borcum var.



Karanlık çökerken

Mahallede masal dinlendiğini biliyordu

Şimdi sokaklara benim de bir mutluluk borcum var.



Hazin hazin yağarken

Pencereye huzur bırakacağını biliyordu

Şimdi yağmura benim de bir vefa borcum var.



Ateşi yanarken hasretin

Gözyaşlarımı dökeceğini biliyordu

Şimdi ayrılığa benim de bir sır borcum var.



Yaklaşan sessizliğin

Beni korkutacağını biliyordu

Şimdi yalnızlığa benim de bir sabır borcum var.



Yolculuk başlarken maziye

Anıların bir gün soracağını biliyordu

Şimdi hatıralara benim de bir hesap borcum var.



O üzüm renkli gözleriyle bakarken

Kendisine aşık edeceğini biliyordu

Şimdi sevdiğime benim bir şiir borcum var.



09.08.2022