Sen farklıydın,
Gözlerin başka bakardı
Yeryüzünün güzelliklerine;
Çirkinleşmezdi yurdum
Senin gözlerinde.

Şehrin yaşı ilerlemiş,
Saçaklarından gözyaşı dökülür
Sessiz sokaklara.

Sokaklar daha az yorgun,
Duvarlar susmayı bilir,
Kaldırımlar incitmezdi
Üzerinden geçen hayatı.

Kar güzel yağardı o vakit,
Birbirini kırmazdı
Yere düşerken bile…
Her tanesi,
Merhameti senden öğrenmişti.

Rüzgâr sert esmezdi saçlarımda;
Okşardı usul usul
Kuşların manevi ezgisiyle.

Üşümek bile bir sığınaktı
Harabeye dönmüş,
Terk edilmiş şehirlerde.
Gece karanlık sayılmazdı;
Ay rengini verirdi şehre.

Adın içimde tutuşurken,
Bir bakışın yeterdi
Dağları yerinde tutmaya.
Irmaklar taşmazdı
Kalbimin kıyılarından;
Her şey sessizce akardı…

Zaman bile
Sende durmamaya dikkat eder,
Bir bir göçerdi
Kırılmış dallar;
Çiçekli ya da çiçeksiz,
Şehrin dar sokaklarından