3
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
120
Okunma
Gözlerim seni görmese de ufukta,
Kulağımda sesin olmasa da kalabalıkta,
Bir yerlerde varsın.
Gördüğüm sensin,
Boşluğa bıraktığım her ses
Senin sesin.
Mevsimler geçti.
Ağaçların rengi değişti;
Bir vakit yeşile yaslandı dallar,
Sonra sarının sessizliğine.
Düştüğün toprak
Kimi zaman çatladı güneş altında,
Kimi zaman göğün yasıyla
Yavaş yavaş ıslandı.
Bu kokuyu severdim ben,
Toprağın yağmurla uyanışını...
Şimdi her yağmurda
Biraz sen, biraz toprak
Doluyor içime.
Sessiz derelerden haber gelmedi.
O ağaçlar...
Dallarından bir gölge düşürmedi
Toprağa eğilmiş gövdelere.
Kuşlar sustu
Gidişinin ardından.
Tüm şahitler çekildi
Doğanın son resminden.
Ama sessizlik...
Öyle derin bir sükûnet,
Öyle ağır bir sağanaktı ki yokluğun;
Gökyüzü sustu,
Toprak sustu,
Mevsimler sustu.
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz