5
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
337
Okunma
Ben kendi yolumu kendim bulmuşum,
Bazen ağlamışım, bazen dolmuşum.
Bana gülüm deme, gayrı solmuşum;
Bundan sonra dallar anlamaz beni.
Hayat öyle böyle eyledi bizi,
Şu yalan dünyanın bu mudur özü?
Yandıkça bağrımın döküldü közü;
Bundan sonra küller anlamaz beni.
Dert katreye düşer, beni bulur da,
İnsanız; olacak hata, kusur da.
Ben çekerim gamı böyle asırda;
Bundan sonra yıllar anlamaz beni.
Bağrımı ateşte yakıp süzseler,
Erbâb-ı garezler basıp ezseler,
Derdimin üstüne destan yazsalar;
Bundan sonra eller anlamaz beni.
Sevsem de bir çare naçardı gönül,
Geliyorum dese uçardı gönül.
Dökülse de yaprak açardı gönül;
Bundan sonra güller anlamaz beni.
Harunî, kimsenin olmadı hayrı,
Sevdanın salâsı okundu gayrı.
Gönlüme ettiğin dokundu gayrı;
Bundan sonra kullar anlamaz ben
Harun Yıldırım
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
