Kaç bahar geçti sensiz, ağardı bütün saçlar,
Adını fısıldayıp ardından ağlar yollar.
Rüzgâr esip gelir de uzaklardan geceleyin,
Ayak izlerini hep bağrında saklar yollar.

Geçer kervan misali ömrümün sessiz çağı,
Bir hayalin peşinde ufkuma akar yollar.
Gecenin koynundaki yıldızlara sordum da,
İsmini işitince nura boyanır yollar.

Hicrânın ateşiyle kavrulurken yüreğim,
Rahmet gibi yüzünden bir haber bekler yollar.
Belki bir gün doğarsın talihimin göğüne,
Güneş olup önünde nura boyanır yollar.

Bir ömür beklesem de eksilmez bu sevdamın,
Başladığı yere hep dönüp dolaşır yollar.
Vuslatın menzilinde durursa son nefesim,
Ayak ucumda sessiz duaya durur yollar.

Seni sevmekle gönlüm buldu ezelden huzur,
Nura açıldı bir bir karanlık kalan yollar.
Resûl’ün izlerinden Arş’a yükseldi duam,
Cemalin gölgesinde nihayet susar yollar.