0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
36
Okunma
Sus artık, sus.
Sen insan içine çıkma
kalabalıklar senin yaralarını tanımaz.
Dilinde paslı bir çan çalıyor,
her hecesi bir eşiği kapatıyor içimde.
Bakışların kaldırım taşı,
üzerinden geçen herkes biraz daha ağırlaşıyor.
Sus;
çünkü bazı sesler konuşunca
odalar daralır,
sandalyeler ürker,
ayna yüzünü iade eder sahibine.
Sen insan içine çıkma.
Rüzgârı da kirletiyorsun,
kapı tokmaklarını da.
Bir suskunluk öğren önce
ellerini cebine koymayı,
gözlerini yere indirmeyi,
özrü cümle kurmadan söylemeyi.
Sus artık.
Kalabalıklar nefes alsın.
5.0
100% (3)
