0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
162
Okunma
Ne sabaha sözüm geçer,
Ne geceyi durdurabilirim;
Bir an içimden yok olmak geçer,
Sonra bir serçe konar kalbime,
Bir yaprak kıpırdar, bir ışık sızar...
Yüküm ağır, yolum dar,
Bilirim: Gücüm bana yetmez;
Ama göğsümde atan bu ısrar,
Beni her defasında hayata çeker...
Derim ki kalbimin Sahibine:
Kırılmak da nasibim, yorulmak da;
Yeter ki kararmasın gökyüzüm,
Yeter ki ışık çekilmesin dünyadan...
Acı, kapımı çalabilir,
Gam omzuma çökerse çöksün;
Ben razıyım her sınava,
Gün doğmaktan vazgeçmesin yeter...
Erol Kekeç/23.03.2025/Namazgah/İST
5.0
100% (1)
