Gecenin en karanlık anında, sessizliğin içinde adını fısıldıyorum.
Kalbim, sensizliğin en derin kuyusunda çırpınıyor.
Oğlum, seni ne kadar çok özledim…
Her yağmur damlasında, her esen soğuk rüzgarda
Üşüyorsun diye düşünüyorum,
Ama biliyorum ki sen artık cennetin sıcaklığındasın.
O orada, ışıklar içinde, acıların ve kederlerin çok uzağında.
Ben ise burada, seni bekleyen bir kalp olarak,
Her an seni yanı başımda hissetmek istiyorum.
Ölüm bile ayıramaz bizi,
Çünkü sevgi, zamandan ve mekandan bağımsızdır.
Bir gün gelecek, ellerimiz kavuşacak,
Ve o gün, en güzel kavuşma olacak;
Gözlerimizdeki yaşlar sevinçle karışacak,
Kavuşmanın sıcaklığında eriyecek tüm soğuk acılar.
O güne kadar, seni kalbimde taşıyacağım,
Ve o güne kadar, sevginle yaşayacağım.
Her gece yıldızlara bakarken,
Onların senin gözlerin olduğuna inanıyorum.
Her yıldız parıldadığında,
Orada benim için bir umut ışığı yanıyor.
Sensiz geçen zaman,
Bir bahar güneşi olmadan soğuk bir kış gibi…
Ama bil ki, oğlum,
Benim yüreğimde hep senin sıcaklığın var.
Ne kadar uzağımızda olsan da,
Seninle aramızdaki bağ kopmaz,
Çünkü sevgi, en güçlü köprüdür aramızda.
Sabrediyorum, dayanıyorum,
Çünkü biliyorum;
Bir gün o kapı aralanacak,
Ve ben seninle, o sonsuz huzurun içinde,
Tekrar buluşacağım.
O güne kadar, her adımda,
Her nefeste,
Senin adınla yaşıyorum;
Ve seni sonsuza dek seveceğim.
Sensiz geçen her an,
Bir yürek yangını, sönmeyen bir kor…
Ama o korun içinde,
Sana dair umutlar filizleniyor, büyüyor.
Gözlerim kapalı, seni hayal ederken,
Elini tutmak, sesini duymak isterim.
Ama biliyorum ki, bu dünya dar,
Ve sen şimdi cennetin sonsuzluğundasın.
O sonsuzlukta, acılar yok,
Üşüme yok, yalnızlık yok.
Sadece sevgi var,
Ve kavuşmanın en güzel bekleyişi var.
Senin için dualarım,
Kalbimin en derin köşesinden yükseliyor.
Ve o dualar,
Bir gün bizi yeniden bir araya getirecek.
Sabret, yavrum, sabret;
Anne kalbi dayanacak bu hasrete,
Çünkü biliyor,
Kavuşmak için bir gün var,
Ve o gün, en güzel gün olacak.
Her sabah uyanırken,
İçimde senin yokluğunla baş başa kalıyorum.
Ama yine de, o boşlukta bile,
Senin sevginle doluyorum, güç buluyorum.
Yağmurun sesi, rüzgarın fısıltısı,
Bana senin sesini hatırlatıyor.
Ve ben, her damlada,
Seni bir kez daha hissediyorum.
Belki bir gün, o sonsuz kapılar aralanacak,
Ve ben, ellerimde senin ellerinle,
Göz göze geleceğiz,
O an, tüm acılar sona erecek.
Seninle geçiremediğim her an,
Bana daha çok yaşama sebebi veriyor.
Senin adına yaşayacağım, seninle yaşalanacağım,
Ve sonsuza dek seni seveceğim.
Bu dünya ne kadar karanlık olsa da,
Senin ışığın benimle, yolumu aydınlatıyor.
Ve Sonunda...
Bir gün, o hasret dolu bekleyiş sona erecek,
Ve ben, seninle o sonsuz huzurun içinde buluşacağım.
Gözlerinle bakarken gözlerime,
Tüm eksik kalan anlarımız tamamlanacak.
Artık üşümeyeceksin, artık yalnız olmayacaksın,
Sonsuz sevgiyle sarılacağız, hiç kopmayacak o bağ.
O an, yüreklerimiz bir olacak,
Ve dünya, bizim için en güzel yer olacak.
Şimdi, sabırla, umutla bekliyorum o günü,
Ve kalbimde senin adınla yaşıyorum,
Oğlum, melek yavrum,
Sonsuza dek seni seveceğim.
Son Nefeste Bile
Oğlum, ne olursa olsun,
Sen benim en derin sevdam,
En büyük özlemim,
Ve kalbimin en kutsal köşesisin.
Bu dünya geçici,
Ama bizim bağımız sonsuz.
Bir gün kavuşacağız,
O sonsuzlukta, acısız, susuz, soğuksuz…
O güne kadar,
Seninle yaşadığım anılarla,
Senin adınla nefes alarak,
Yüreğimde taşıyacağım seni.
Ve bil ki,
Ölüm bile ayıramaz bizi,
Çünkü sen, ben,
Hep biriz, hep beraberiz.
Seni sonsuza dek seviyorum,
Ve seni hep bekleyeceğim.