Karanlık çöktü gar’ ın bütün gişelerine,
Umutlar biriktirdim, gönül şişelerine.
Gözyaşıyla ıslanan, yastık köşelerine,
İsyanımı bıraktım, anlamıyor’ mu ? sandın.

Dertler sanki bir yumruk, boğazıma çaktılar,
Gidenlerin ardından, öyle mahzun baktılar.
O paslı zincirleri, boynumuza taktılar,
Avaz avaz bağırdım, dinlemiyor’ mu? sandın.

Gönül bahçemde güller, birer birer soldular,
Acılar içimize, katre katre doldular.
Toplayıp tüm dertleri, üstümüze saldılar,
Bana gelen çileyi, önlemiyor’ mu? sandın.

Uzaklar görünmüyor, yollarım sislendikçe,
Gönlüm coştu çağları, yüreğim hislendikçe.
Hüzünlü gözlerimde, hayalin islendikçe,
Sesin kulaklarımda, çınlamıyor’ mu? sandın.

Yürek kor ateşlerde, sevdayla kalacaksa,
Gelirsin umuduyla, hülyaya dalacaksa.
Bu sevdalı başımı, dertlere salacaksa,
Diye yanıp ağlayıp, inlemiyor’ mu? sandın.

Fatih TOPCU
27.12.2025