Bir ismi mi kalıyor gidenlerin ardından
Ve bir daha dönemeyecekleri olsa da gerçek
Çok yıprattı bu elem beni, bizi biliyorum
Acıların nihayeti olur mu, daim mi kalıyorlar
Ufka takılan gözler niçin dalıp dururlar
O eski türküler yok mu her defasında sarsan
Gidenin ardından sanki ağıt gibi vururlar.

Bizim elimizde neden hoyratça durur saz
Sendeki gibi ustalıkla iş görmez o yıllanmış ,
Emekle, birikimle çoğalmıştı marangozluk aparatlar
Aynı tel değil miydi kırk yıllık tezenen de
Vermiyor o eski duyguyu ne kadar da uğraşşsam
Parmaklarımın gezindiği yirmi iki o perde.

Sen bir bağlılık öznesi değildin, biliyordum da
Bağımlı yanımızdın, sakladım bu gerçeğii yıllarca
Seninle dirilirdi yozlaşmış gün, değerdi güneş
Sesinde bulurdu ivmeyi, hayat hazinelere eş.

Bir ömrün değdiği sayısız eldin, apansızca tükendi
Bir vedalaşma olmaksızın iki üç aya mı sığdı mı ki
Tek bir cümle kuramadan, daha söylemeden son sözü
Ver ettin tümümüzün yüreğine gidişinle o közü.

Sabır, teslimiyet, ortak duruşumuz maneviyat
Doğduğun toprakların adamısın artık ta kıyamete
Bağrında yatıyorsun ömrü vefa ettiğinin koynunda
Düştü omuzlar bizde, yüzde silindi tebessümler
Kenetlenmekten başka yol yok artık, dağılsın sisler.

Belki de diyorum tüm mesele kalan o izdi
Hayata rengi verendi o, hafızalara kazınan
Beden yitip gidendi de anılarda soluksuzca yaşayan
Gerçeklerle yüzleşmek zordur, zordur kabullenmek
Bizim gerçeğimizsin artık, tarifsiz de olsa bu acı
Her gelip gidişimde önüme çıkandın, selamı alan
Son perdenin hükmünü yüreklere kazıyansın
Aynı balkondan birlikte gördüğümüz manzarada
Biz bu yanındayken hayatın sen karşı yanda…

Çoğu için üç beş gün, belki bir yıldır hezeyan
Aramızda olmasan da bilki hissiyatlardasın
Her patikasında sana değecek gibiyim masalsı
Belki bir çamın gölgesinden çıkacak gibisin
Kadrajına girmişssin, santim santim memleketin.

Rahmet kapıların kapınmasın diye biz varız ya
Çokça hayrı yapıyoruz adına, daha yapacağız da
Bir fanilik öyküsü bu sen önde gidenlerdensin
Yüce Rab`bin önünde makamın yükselsin de yükselsin
Hayırlı olmak sadece yaşarken değilmiş, öğrendik
Bir yitirim manzumesinde de senin için birlikte
Yendik kibri, öfkeyi yendik, güzelliğe bilendik.

Bir ömürdü bu yıllara uzanan ve dolucasına
Kimler vardı aramızdan giden, yoksunuz
Bizler de bu nihai yolda o ebede yolcuyuz
Bakiyesi nasıl da yankılanıyor değmişse yüreklere
Ardından kalana bakmalı asıl özne yoksa, izleri var ya.

Bir bükük boyunla ve yürekte sızıylayım
Hatıralardan feyz alsam da derin acılardayım
Gölge Ozan dedik ya adımıza, ışığa meyleden
Sevgiden başkası varmı şu faniliğe rengi veren…

Oğuzhan KÜLTE