Müzıgin ilk sesi
Çakmak gibi çakıp tutuşturuyor dilini sanatçının
Ters köşe çarşambada..
..


Sanki kablosu çekilmiş bir yıldız gibi..
kolonlardan düşen ışık tozlarıyla.
akiyor ses..

Tutup dağıtıyor tüm salona…
Ön sıradaki kızın küpesi titreşiyor ritme..


arka sıradaki adam yarasını koltuğuna bırakmiş
dünün hesabinı unutuyor,

Sahne Mavi bir mendil gibi dalgalanıp,
kendi kendine büyüyor,
sanatçının nefesi perde perde doluyor içimize.

Bükülürp açılan ütu masası misali
Az yakıp düzeltiyor insanı.

Göğüs kafesi genişliyor,
salonun..

Aynı anda bir kalp atıyor,
ve şarkı…
bir an için hepimizi aynı masaya oturtuyor..

Şarkı bitince ani gelen overthink kapısı

Ne tam kapalı
Ne tam açık
Hep bi şey içerde kalıyor.


Saatlerin kıskandığı zaman.ki.
Son yudumu gibi oluyor notaların....

.