0
Yorum
9
Beğeni
0,0
Puan
125
Okunma
Akılda kalanlar hep yara bere,
Bir iz bulunmaz mutluluktan.
Salt savaşlar sığmış koca ömre,
Akıp gitmiş mut bir oluktan!
Ne çember çeviren olmuş dünde,
Ne beş taş, saklambaç, körebe...
Tek kalıt keder tortusu gönle,
Yılgın girilen ev, çocukluktan!
Hiç gülmemiş yüzler, her dem
Ateş almış kalbin çırası özlem.
Acılar, esefler ve gırla ölsem...
Farksız, tarladaki korkuluktan!
Yetişir sızlandığın Allah’ın kulu,
Biraz da şükret, memnun ol yaşamaktan!