Bazı günler vardır,
sabah olur ama doğmaz.
Karanlık içeriden başlar,
dışarıda güneş bile çaresizdir.

Bir yürek susar,
çünkü anlatmak acıyı daha çok çoğaltır.
Saklarsın kendini,
duanın en sessiz yerine.
Bir "olsun" beklersin,
olmayanların gölgesinde.

"Feinne me’al’usri yüsra"
“Şüphesiz zorlukla beraber bir kolaylık vardır.”

Düşerken tutan bir el değilse umut,
Secdeye varır sabır, bekleyip susup.
Geceyi delen o ilk ezan gibi,
Kolaylık gelir, hem de en yoklukta, usul usul.

Ama bilirsin...
Gece uzunsa,
şafak yakın demektir.
Ve taşan her gözyaşı
bir rahmetle yıkanır vakti geldiğinde.

"İnne me’al’usri yüsra"
“Gerçekten, zorlukla beraber kolaylık vardır.”

Aynı taşta açar hem diken hem gül,
Yaraların içinden geçer en güzel yol.
Kapanan her kapı, bir dua ister,
İnşirah, gönülde sessizce doğar olur.

Sana ağlamayı öğreten kader,
bir gün güldürmeyi de bilir.
Yeter ki sabrın kanatlarını kırma,
kendi enkazında da
bir umut filizi yeşerir.

İşte o an gelir.
Bir ayet gibi dokunur sana hayat.
"İnşirah" der kalbin;
ferah bir kapı açılır içten içe.
Sığamadığın dünya,
bir nefes kadar genişler.
Ve anlarsın:
Yalnız değilsin hiçbir zaman.
Yalnızca…
henüz zamanı değildir aydınlığın.