SEVDİĞİM
Fevzi Emir Yılmaz

Ötüşür baykuşlar, susar bülbüller;
Solar birkaç güne, çiçekler, güller;
Yine bir ayaza kalır gönüller;
Zemheriyi yenemeyiz, sevdiğim.

Ekinler sararıp boynunu büker,
Güller mahzun olur, gözyaşı döker.
Ayrılık şâh olur, vuslat diz çöker;
Bir araya gelemeyiz, sevdiğim.

Bulamayız dört yapraklı yoncayı,
Ne gülü koklarız ne de goncayı.
Kader boynumuza takar kancayı;
Vuslat nedir, bilemeyiz, sevdiğim.

Felek üstümüzden çeker elini,
Salar sinemize hasret yelini.
Zulmetle karalar aşk defterini,
Yazımızı silemeyiz, sevdiğim.

Kırılır hayaller, kaybolur düşler;
Ne feryat kâr eder ne diz dövüşler;
Hani tebessümler, nerede gülüşler?
Gönlümüzce gülemeyiz, sevdiğim.

Vefasızlar kıymet bilmese bile,
Kutsaldır aşk için çekilen çile.
İsyan cümleleri gelse de dile,
Ayrılığı dilemeyiz, sevdiğim.

Gönül türlü türlü dertlere dalsa,
Can beden içinde eriyip kalsa,
Azrail gelip de kapıyı çalsa,
Kavuşmadan ölemeyiz, sevdiğim.