SON VEDA

Soğuk bir rüzgâr eser içimde sızı.
Bir acı veda anı yüzümde iz bırakır,
Bu yolda yalnızım dostlarım yorgunum,
Değmeyin bu gece derdim var.
Soma’nın yollarında sessiz sedasız adımlarım,
Kan ter içinde rüyalarımdan uyanırım,
tadım tuzum yok.
Avuçlarıma dökülen iki suret anlatır yalnızlığımı,
o an telefonun uçundaki sesleri deler uykularımı.
Sanki pamuk ipliği kopucakmış gibi ,
Sanki ameliyat masasında hayatımın aynası..!
Gökyüzü gri,
sanki ölümümün sayfası .
Sona inat oturur yine bir şiir daha yazarım.
Çığlıklarım arşı inletir,
Kağıda dökülür göz yaşlarım.
Göğsüme taş gibi bir ağırı saplanır,
Bağdaş kurar baş köşeye oturur .
İki evladımın sesleri yankılanıyor kulaklarımda hâlâ.
Anne bizi bırakma..!! 😭
Psikolojik baskıdan kaçan iki evlat..! 😭
baba biz annemi çok özledik..!😭
bizi annemsiz bırakma.! 😭
Baba gaddar tabi ki gürlüyor sert ürkütücü bir sesle, giderseniz beni unuttun..! ☝️
Vicdanın ve merhametin nerede.?! 🙏
Hâlâ korkularımla dans ederim ,
geceyle yaralarımı sarırım sessizce.
Bu yaşattıklarını hiç unutmayacağım.
Mıh gibi kazıdım beynimin en üçra köşesine.
Sende yaşattıklarını yaşamadan ölme.!
Haykırışlarım vedalara yazılır bu taş duvarlarda.!
Zaman durmuş gibi,
kalbim atar ağır ağır.
Sonsuzluğa dökülen bir ağıt gibiyim,
Sonsuz bir boşluk içimde beni çağırır.!
Soma’nın eteğinde bir nefes,
Yaşama inatla tutunmak ister .!
Gözlerimdeki yaşlarla dünya suskun. !
Vedalara sorun beni,
onlar anlasınlar içimde ne varsa.
Bu kaçıncı ayrılık.?
bu kaçıncı veda.?
Bu zorla koparılış bir ölümdür bunu sakın unutma ..!
Soma’nın sessizliği sarar beni derinlerden.
Hayatın tokadı, yıl iki bin yirmi bir, ne acı bir son,
Ne biçim bu son vuruş.!!
O zaman anlamalıydım gerçeği,
başıma gelecekleri.
Somada bir acı şiir yükselir, umutsuzluğa,
korkuyorum yapa yalnız bu çıktığım tepelerde karşı yokuşlarda.
Yürekten düşen kelimelerim , kan gibi akarken,
Geceyi deler şiirlerim , sabahları yakarken .
Bu tedavi uzun süreçek bes belli,
yollar taşlı ve dar hep kavisli,
Ama hep bir umut büyücek içimde..
Sonrası unutma bizim için hep baharlar doğacak çocuklarımla yarına ..! 🪷☝️
Sanki ameliyatın izleri,
harita gibi bedenimde ,
Korkulara meydan okudukça ,
ölüme her direnişliğimde.
Ben evlatlarım dedikçe,
Hep bizi soğutmak ve kopatmaktı hep niyetin.!
Ben seni hep dost sandıkça, sen hep düşman gibi hep arkadamdan vurdun.!
Hiç dost kalamadık senle biz.
Hep düşmemi bekledin, birde ben vururum dedin.!
Bu defa tam on ikiden vurdun helal olsun sana .!
Solum kan revan,
Solum iflah olmaz bir evlat yarası..!! 😭
Toparlayamam artık ben uzun süre kendimi ..!
kırdın kolumu kanadımı.!
Sadece bir şiirlerim,
birde nefesim kaldı geride ,
Yetmedi mi aldığın..?
Gel son nefesimide vereyim ellerinde.!
Sonra şiirlerim ağlasın,
Üç yasak renk ve yasakların gölgesinde.
Sen merak etme topal aksakda yürürüm ben bu yapa yalnız kaldım yolda.!
Gözlerimde yıldızlar, geçmişin izleride,
Karanlıkta parlayan, hayatımın sözlerinde..
Her satırda bir nefes,
her mısrada bir şiirle.!
Unutma bu savaş ölümün ezberinde.! ☝️ ☝️
Soma’nın havasında ,
şiirlerim yoğrulur.
Kelimelerim akar, kalemimle doğrulur.
Soma şehri ve ben bir yangın yeri,
Herkesin dilinde acı bir efsane artık.
Kulaklarımda yankılanır,
iki evladımın sesleri,
Anne bizi bırakma deyişleri .! 😭
Hayat şiirlerden gerçeğe döner,
Umutsuzluk anılır,
hep sokaklarda,
hep köşe başlarında ..!
Bir anne isyan eder, gökyüzüne gönderir dualarını.
Tanrı sessizlikte .?
Bu yolculuğun bir bambaşka amaçı var,
Anneye verilen bir imtihan..!
ağırdır sınavı,
iki evladımın,
Baba bizi annemsiz bırakma diyen sesleri kulaklarımda..!
Şunu unutma,
Vicdan ve Merhamet pahalı bir mülktür unutma..!
"Vicdan öyle değerli bir mülktür ki;
Herkeste ve Sende bulunmaz..!
Çünkü vicdan,
Tanrı korkusuyla süslenmiş güzel bir ahlaktan ibarettir..!
Bu sendede bulunmaz..!
Tanrı korkusu olmayan birinde sende ne vicdan olur nede ahlak..!"

Emel Abokan
1/07/2025
04:31