Şimdi biz yaşamış mı oluyoruz
Yanaklarımızı dolduran gülmekten
Yüreklerimizi delik deşik eden sevmekten
Havadan sudan senden mahrum
Zayi ömrün telafisi olmaz bilirsin
Bileklerimde kaynayan sancıyı da
Giydirmiştin bahar kokan ellerinle bu ateşten gömleği
Gözlerimde yağan hazanı miras bırakmıştın
Anasona müptela şarkılar ısmarlamıştın
Ve kapılara kapılar çarparak gitmiştin
Canımı yakarak dahi dikenli tellere sararak

Şimdi biz yaşamış mı oluyoruz
Ekmek kavgasıyla kardeş olmakla
Ütüsüz günleri sarıp sarıp okumakla
Açlığımızla
Çıplaklığımızla
Bitmeyen azabımızla
Yüzsüz hayalleri ceplerimize dikmişiz
Sensizliği yazıp çizip oynamışız en yakışıklı halimizle
Çiçekli saçlarından çilekli dudağından
Cilveli gözlerinden uzak
Beter, sefil ve meczup yaşamış mı oluyoruz
Rengine güz vurmuş bu hayatı
Kaçan anları tutamazsın oltasıyla zamanın
Çizgilerini silemezsin astarsız yüzümüzün
Kırıklıklarını seçemezsin kalbimizin bunca merhametsizliğinle
Her dönüş bitirmez yürekte bir damla his
Her kaçışın özgürlüğün çırasını yakmadığı gibi

Şimdi biz yaşamış mı oluyoruz
Dermansız dertlerimize ilaç ekerek
Akrebin kucağında güneşli hülyalara dalarak
Alaca şafaklarda gül gibi solarak
Heyecanından vurulmadın hiç bilemezsin
İçerinde büyümedi boşuklar
Mermer taşları kökleriyle yemedin
Kursağında kalan sevdanı arabeskle emzirmedin
Yollara gözlerini bırakmadın
Hasreti çiğneyip ağlamadın
Küfretmedin bir kez bile ayrılığa
Şimdi biz yaşamış mı oluyoruz
Ömrümüzün son demi de geçiyorken
Yaşama ağrısı göğsümüze saplı duruyorken
Tüm yaşanmamışlıklar kuş olup bir bir uçuyorken
Ölüyorken sevdam ölüyorken...