’Gazze’ diye seslenince
Burnum kanayacak oluyor
Kesiliyor kökünden nefesim
Ellerim gözlerimin aksine kuruyor
Tutmuyor dizlerim
Adamlığımdan utansam öfkem diner mi
Ya da kız çocuklarının örgülü saçlarında sızan kan
Boğazıma oturunca ölüm beni de sever mi
Bağır bağır bağırmak istiyorum
İtin köpeğin hayının zalımın yüzüne
Çiğnemek sonra ölüm kusan çelikleri
Ve öpmek istiyorum şakağında kan fışkıran çiçekleri

İnsan
Ya da hala insansan
Veya bir parça kaldıysa kaburgan
Gazze’nin etten tuğlalarını cola kutularıyla yontma
Benjamin Franklin kostümüyle dolaşma
Kıyısında Akdeniz’in
Bir ay yükselir bir yıldız da girer koynuna
Kır atlarımızın nalları hala Filistin kokar
Kıyam vaktidir vakti kuşanır aslanlar

’Gazze’ diye seslenince
Bağımda soluyor gonca güller
Aklımı evvel ediyor öksüz hisler
Tetiği düşüyor ruhumun
Gökyüzünün her rengini unutuyorum
Hani paylaşsak tüm acılarını diyorum Gazze’nin
Kolumu alsa şarapnel parçası
Ağlayacak göz bırakmasa menşesi belli bombalar
Başsız gövdeme de kılınır mıydı
Kıl kıl bitmeyen o cenazesiz namazlar
’Gazze’ diye seslenince
Sesim ar ediyor sesimden
Benzimin dökülüyor boyası
Ve kalmıyor üç kuruşluk bu dünyanın hayası..