Yıldızlar sönmüştü geldiğinde rüyama
Çat kapı geliyorsun her defasında
Her defasında ediyorsun ruhumu talan
Yok mu o bakışın hani aklımı salan
Hani gerçek gibi yakıcı
Varlığımı yok sayan varın kadar yalan
Bir de dengeleri alt üst eden o sıcacık sarılışın
Gurbet türküsü tadında sarıyorsun kalbimi
Önce yüzümde binlerce neşeli insan coşkusu başlıyor
Kopuyor fırtınalar duygugahımda
Ardından yıkımları sevda kalelerinin ani ve kati
Buzun başkenti bir adam geriye kalıyor
Aldırma ben sensizliğin resmiyim
Tanıyor yerin altındakiler bir de üstündekiler beni

Bir mektup yazsan ya da duysam sesini
Yahut gözlerinden girsem usulca içeri
Böyle bıçak keser gibi girme rüyalarıma
Seyiriyor hislerim ruhumsa yangın yeri
Parça pinçik zamanda yaşatıyorsun cenneti
Saçılıyor muhteşem anlara mazi
Saçların uzuyor göğsümde biteviye
Bir fidan orman oluyor
Ellerin ellerimi mühürlüyor
Kavuşuyor ırmaklar denizine
İstirham ediyorum gelme apansız rüyalarıma
Harikulade hislere yabancı artık yüreğim
Dikkate alma bu aralar usturupsuz fikirlerimi
Uyku arası dahi olsa gölgenin gölgeme düşmesi
Tek kelimeyle fevkalade
Yık taştan duvarlarımı kopar ruhumdaki prangaları
Ardına kadar aç dünyamın kapılarını
Gel ömrüme kurumlu gir rüyalarıma
Aç kollarını kemiklerim kırılırcasına sar
Büsbütün inancınla uçur beni sen kokan hülyalara

Bir rüya bir şiir bir de kan kırmızı dudakların
Kınından çıkarmıştı gecenin sessizliğini
Rüyamın rüyasıyla yanıp durdum bir zaman
Ferhat’la gezindim Kerem’le yol aldım durmadan
Pul pul olmuş saçılmış akıllı alemde Mecnun’un aşkı
Ağrıyadursun kızıl goncalar ülkesi
Bize yeter bu elem bu keder bu hazan...