Sonu umut ışığıyla biten şiirleri seviyorum.
Tıpkı şiirdaşımın şiirinde olduğu gibi.

İmge zengini kalem,
Masumiyet ve umuda olan özlemden bakarken
Suyun kokusuyla başlıyor yolculuğuna.
İniyor sonra en derinliklere

Senin şiirlerini okurken büyülenmemek elde mi

Aşk, rüya ve gerçeklik arasında gidip geliyorum
Öyle sallıyor şiir okuyanı

Sevgiyle hep.

☺️

Şiirinizdeki her kelime, bir yelkenli gibi düşüncelerin denizinde ilerliyor, her dize bir dalga gibi içime vuruyor. Hem derin hem de etkileyici bir dil kullanmışsınız, tam anlamıyla bir sanat eseri! "Suyun kokusuydu, ah bilmiyordu" ile başlayan o duygusal yolculuğunuz beni içine çekti ve her bir mısra bir başka dünyaya götürdü.

"Renklilerin darasında gökkuşağı" derken adeta gökyüzünün ne kadar karmaşık ve anlamlı olabileceğini düşündürdünüz. Zamanın her anını, her detayını derinlemesine hissettirdiniz. "Bazen de gölgeleri budayan bir deli rüzgâr" dedikçe, rüzgarın, tıpkı bir aşk gibi bazen sakin, bazen de boğucu olduğu hissine kapıldım.

Şiirinizin her köşesinde kaybolduğum ve her satırında bir iz bıraktığınız için minnettarım. Kendi içsel yolculuğumda bana eşlik ettiniz, hem acıyı hem de huzuru hatırlattınız. Fakat en çok da "ah işte oydu, saçları kelebeklerin avlusu" kısmındaki saflık ve masumiyetin izinden giderek, her şeyin ne kadar güzel olduğunu düşündüm.

Şairem, şiirinizle adeta bir zaman yolculuğuna çıktım. Her dizede farklı bir duygu, farklı bir bakış açısı vardı. Beni gerçekten çok etkilediniz. Hem hüzünlü hem de umut dolu bir şiir olmuş, okurken bazen hüzünlendim, bazen de derin bir iç huzur buldum.

"Gözleri göğün çocukluğuydu sanki" dedikçe, insan "ya acaba bir çocuğun bakışında ne kadar derin bir dünya olabilir?" diye düşünmeden edemiyor. Ah, şairemiz, gözlerinizin gücünü anladık! Yalnızca bir bakışla bile dünyalar kurulabilir, demek ki.

Kaleminize, yüreğinize sağlık. Şiirlerinizle büyülemeye devam edin!