Bir şeyler eksik hep,
Sabahları çay demlenirken anlıyorum bunu,
Radyoda eski bir şarkı çalarken,
Ve sokak lambaları gün ışığında bile yanarken.

Bir harf eksik,
Bazen de bir rakam.
Saatler geri ya da ileri,
ama asla tam değil.
Bir sigara yakmak istiyorum ,
kibrit yok..
Bir cümle kurmak istiyorum,
kelimeler tam değil.
Ve pencereden dışarı bakınca,
Kaldırımların,
Durakların,
Bir yerlere yetişmeye çalışan insanların ,
Hatta günün bile rengi yok...

Bir şehri düşlüyorum,
Sokakları yarım, tabelaları silik,
Bir otobüs durağı var ;otobüs hiç gelmiyor.
Duraktta bom boş zaten,
İnsanlar eksik.
Kendi gölgeme de güvenmiyorum artık,
Takip etmesi gerekirken beni
köşeyi dönüveriyor bazen beklemeden beni.

İçimde tanımlayamadığım bir sızı var,
Çünkü unuttum adını, o da eksik.
Ve biliyorum,
Ne kadar yazarsam yazayım,
Ne kadar konuşursam konuşayım,
Eksik olan şey asla ,
tam olarak anlatılamayacak.