9
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
388
Okunma

Bir çınar yaprağı düşmeye görsün,
Sürür niceleri ardından mevsim.
Dallarda başlarken matemli hüzün;
Çok yaprağın düştüğünü görürsün.
Tuvalde belirir bir sarı resim,
Kuru yapraklarla sen de yürürsün.
Kaç, gücün yeterse bu sonbahardan,
Sonunda üşüten o kış gelecek.
Goncayı sevenler çekinmez hardan,
Nasip alır, kıştan sonra bahardan.
Yeni bir mevsimle kuşlar dönecek,
Bülbül dem tutacak son ilkbahardan.
Hayat böyle sürer, yenilenir gün,
Toprak kokusuyla, ölen canlanır.
Dallar filiz verir, filizler sürgün,
Yeniden dirilen canlar kanlanır.
İbret zamanıdır yaşanan hergün,
"Hu vel bâkî..." diyen, Hakk’a yollanır.
27.06.2017
Fatih-İST.
Enver Özçağlayan
5.0
100% (14)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.