Bir adım deyip geçmemeli, sürer izi
Nasıl olursa duruş, yönü sürükler sizi
Asla boşluk bırakmaz, her zemin dolacaktır
Bir nefesin bile inan yankıyı bulacaktır.

Nereden eserse essin duygu, düşünüş,
Ve bunlara eklenmelidir yolda yürüyüş
Ya bir tebessümle bitiren olur tavır, eda
Yahut coşkulara, esenliğe edilir veda.

İyi ile çıkılan yolda da gerekir mücâdele
Engelsiz bir parkuru var mı ki hayatın?
Atacaksanız ortaya güzelliklerden atın
Huzur veren olur, iz de bırakır güne
Önemle anlamalı vermelidir yönü de
Varlığın gölgesi gibidir duruşunda yankın.

Bazen çok eskilerden de dem vurulmaz mı
Onca zamana karşın bitimsizdir hissiyatı
Aşmışları da vardır kalemle, sözle, sanatla
Vurmuşlardır mühürlerini sevgiyle hayata.

Bir perdelik değil ki yaşamak dediğin
İstesen de istemesen de kalacaktır izin
Hal böyleyken nedendir karanlığa yürüyüş
Sevmek ve sevilmek adına değil miydi düş.

Görmeksizin sevmedik mi maziden özneleri
Nasıl bugüne gelmiştir onların derin tesiri
Mademki varız bizler de, kalacak izlerimiz
Güzel çıksın bu kadrajda yankımız, eserimiz

Oğuzhan KÜLTE