Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
Mazide kaybedilen güzide özümüzün Özlemiyle tutuşan avare bir kuldum ben Solan, silinen, kayıp ’şerefli’ izimizin Tamamını doğada, hayvanlarda buldum ben!
Sürprizlerle dolu bu efsunlu kâinatta Tiyatroda gibiydim; roller değişti sandım Sadakatı atlarda, itlerde gördüm hatta Sırıtan yüzümüzden, hâlimizden utandım;
Öyle bir tabloydu ki; ayırmak zordu düşten Horoz köpekle dosttu, kedi kargayla kanki Afacan bir ibibik kıl çekerken Ateş’ten Hırlamak magandaya kalmış gibiydi sanki
Duman’ı güvercinle köşede sarmaş dolaş Prensesi civcive kanı kaynarken gördüm Patisini kaldırmış dikkatle yavaş yavaş Tekiri bir sincapla oyun oynarken gördüm
İnsanoğlu kavgaya verseydi azcık ara Aklına devrederdi pazudaki o gücü Digital dünyamıza taşan onca manzara İnsanlık açısından hayli düşündürücü
Bir yanda bir kuyuya düşen minik köpeği Kurtarmak için koşan, uğraşan bir şempanze Öte yanda; kim bilir kaç yüzüncü bebeği Katleden kahpe için kurulu sofra, meze!
Belli ki; insan olmak insana ağır bir yük Sevgi, merhamet, insaf hayvana bırakılmış Belli ki; güzel kelam lisana ağır bir yük; Sonu sevgiye çıkan kelimeler yakılmış
Yazık ki tehdit görüp bastığımız zillere Zerre önem atfedip tedbir alan olmamış Yazık ki, istesek de; gelecek nesillere Onurla bırakacak mirasımız kalmamış
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
YAZIK Kİ... şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
YAZIK Kİ... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
insan oğlu hayvanların çok gerisinde kaldı dost vefa ve güven adına bu vesile ile anlamlı vurgular altında duygu yoğunluğu içindeki bu çok mu çok harika gönül sesinizi kutlar esenlikler dilerim...
Tîn Suresi 1.Tîn'e ve zeytûn'a andolsun. 2. Sinâ dağına andolsun, 3. Bu güvenli şehre (Mekke'ye) andolsun ki, 4. Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık. 5. Sonra onu, aşağıların aşağısına indirdik. 6. Ancak, iman edip salih ameller işleyenler başka. Onlar için devamlı bir mükâfat vardır. 7. (Ey insan!) Böyle iken, hangi şey sana hesap ve cezayı yalanlatıyor? 8. Allah, hükmedenlerin en iyi hükmedeni değil midir?
Ant olsun ki insanı en iyi biçimde yarattık. لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ٓي اَحْسَنِ تَقْو۪يمٍۘ
Sonra onu aşağıların aşağısına indirdik. ثُمَّ رَدَدْنَاهُ اَسْفَلَ سَافِل۪ينَۙ İnsanlık şu anda surede de belirtildiği gibi yüreği parçalanan ve çaresiz durumda olanlar dışında "esfele safilin" durumunda maalesef. Şiirdeki hayvanlar arasındaki dostane ilişkiler bile kalmadı neredeyse, bu durum hiç de hayra alamet değil. Allah bir çıkış yolu halkeder inşallah. Belirttiğiniz gibi :
"Yazık ki, istesek de; gelecek nesillere Onurla bırakacak mirasımız kalmamış"
Cenab-ı Hak tüm zalimleri ve alkış tutanları Kahhar ismiyle kahreylesin inşallah. Sonsuz selam, duâ, sevgi ve saygılarımla. Allah'a emanet olun.
Özümüzü kaybettik ve gelecek nesillere bırakacak ne kaldı ki. İnsan hiç bu kadar çıkmamıştı insanlıktan. Yazık gerçekten. Güzel olan değerli olan ne varsa yok ediyoruz. Sonrasında pişman olmak da yok.
Allah'tan uzaklaşan kalplerin katılaşması, duyarsızlaşması kadar normal ne olabilir ki Merhamet de gider, vicdan da kör olur. Artık kalpler de kör, zifiri bir karanlık içinde İnsan Öyle derine gömmüş ki insanlığı, arasa da bulamıyor.
Saygı ve hürmetlerimle.