Şiir, mazlumun çaresizliği ile zalimin elindeki güç dengesini güçlü bir şekilde yansıtıyor. Her dize, toplumsal adaletsizliğe ve haksızlığa karşı bir isyanın sessiz çığlığı gibi. Gaflet ve zulüm arasında “oyuncak” edilen halkın durumu etkileyici bir biçimde betimlenmiş.

Hakikat beklerken hep darda kaldı,
Adalet dediğin firarda kaldı.
Gönüller pas tutup, ayarda kaldı;
Yıkanlar elinde oyuncak olduk.… Ebuzer Özkan

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

Muhterem Mecit hocam harika bir şiir yazmışsınız yine..

Bazen bir şiir yalnızca kelimelerin yan yana gelişinden ibaret değildir;
o, bir milletin iç çekişi, bir vicdanın haykırışı ve zamanın karanlığına tutulmuş bir ayna gibdir.

Çağın karmaşası içinde aklını gaflet kumuyla örtmüş toplumların nasıl kolayca yönlendirildiğini, nasıl başkalarının oyununda birer piyon hâline geldiğini anlatırken. Öfke ve kin tohumlarının gönül toprağına ekildiği bir dünyada mazlumun ezildiği, hakikatin susturulduğu ve vicdanın beton altında kaldığı bir düzene hesap soramamanın inkisarı var üzerimizde...

Şiir, yalnız bir sitem değil; aynı zamanda bir uyanış çağrısıdır.
Çünkü tarihin her döneminde zulüm ile adalet, gaflet ile idrak, kin ile merhamet karşı karşıya gelmiştir.
İşte bu şiir de oyuncak olduğumuz bir dünyaya dile getirdiği sitem, aslında insanın kendi özünü hatırlaması için yapılmış bir muhasebe gibidir.
tebrik ediyorum
saygılarımla..

Ve konu dediki
Ben şair elinde şiir olurum.
Şair yazdı. Şiir oldu.
Ve iddia ediyorum 2005 yılında emekleyen bu kalem şu anda her şiir olimpiyatında altın madalyanın yegane pay sahibi.
Eyvallah.
Not: müsaaden olursa sonra uğrar 1 nazire bırakmak isterim nazarlık olarak