Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
bir zamanlar tarla kuşu sohbeti olurdu ağaçların bir zamanların sedirleri olsaydı şimdi bugünkü koltuklarla yarışırdı
bense bugünkü aklımı eskisiyle değişmem ama eskinin daha bir aydınlık ruhu vardı aynalarda daha çetin kışları vardı eski karlar nerede şimdi eski zorlu insanlarda hatırlıyorum annemin pazen eteğinin yorgun hatırı ah! amansız o koca kışlarda şimdilerde sıcacık odaların televizyona bakan süslü duvarları ihtişamlı yaşamların yalnızlık kokan bardakları var eskiden bağ bahçe yorgunluğunun yerini şimdi kredi kartlarının limitli limitsiz ağırlığı bitkin omuzlarda
eskiden biliyorum rüzgârlar bile coşkulu nameli eserdi dağ bayır şimdi bitişik binaların dar sokakların yok bahçelerin nefesi kesik kesik balkon rüzgârları var essin essin yine de çok ihtiyacı var saçlarımın yüzümün ve tek tük kalmış miadı dolmuş renkli uçurtmaların
neyse değişim şart tabi değişimlere ayak uydurmakta zaman uzay çağına adım atmış durumda geriye çekilemez dünyanın tutarsız tavırları ayar çekilemeyen dengesizlikleri ışıklı dünyanın karanlık ağları aydınlık tarafları da var var da var işte
sokaklarda dolaşan canlı ruhlarla kayıp ruhların ayakları yan yana artık kayıp ruhların durgun suları emen teknesinde tıklım tıklım ölü canlar geçen ziyan günlerin izi kalmış mundar suratlarında taşların sessizliği var dillerinin orta yerinde orada öylece oturup yaşıyorum sanırlar kendilerini sanrılar ağrılar içinde bile eğlenirler ham bir elmanın ekşiliği yapışmış kıytırık suratlarına ne zaman buluşsalar birbirleriyle hep aynı maskeyle dolaşır ah! o dolapta bekleyen olgunlaşmış insan kostümcüklerini giyerler yalancıktan
ayak parmaklarının ucu hep gölgeli hileli ayak oyunlarında mahir oyun kurucular tekniğinde beş para etmez akıllarıyla gerçeklere tokat atmayı severler bazen de suya sabuna dokunmaz halleriyle olaylara tepeden bakar yükseklerden uçarlar emekçi yorgun insanların çabasına bakıp içten içe gülüp dalga geçip göbek kaşırlar
kayıp ruhların ah! bu vurdum duymaz halleri ölü düş canavarlarını beslerken oldukça kıyak kafalarıyla hayata çöreklenmiş dev bacaklı küçük gövdeli örümceklere benzerler sinsi ağlarındaysa en son kendi kanlarını içerler ağlatırlar zavallı tutsak kalplerini acımasız tavırları ve vicdansız ruhlarıyla hep boşa diklenirler dünya’ya insanlara kıymetsiz hallerine aldırmadan
ve sırtlarına göbeklerine sığdırmaya çalıştıkları çoklu dünya mallarıyla sidik yarışı yaparlar kimin sidiği diğerinin sidiğini yarı yolda bırakır
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
ESKİLERDEN YENİLERDEN şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
ESKİLERDEN YENİLERDEN şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.