Papatyam!
Öyle çoksun ki içimde
Her gün çığ gibi de büyürsün yüreğimde
Bendeki seni, sana anlatmak ne mümkün
Çünkü benzeri yok güzelliğinin, tarifi yok bu aşkın
Olsa da tercümesi dilin
Karanlık gecelerde geldim sana
Yıldız yıldız gözyaşı döktüm çaresizlikten
Geleceğe dair düşlerimi anlattım
Öyle yorgun ki yüreğim, durdu duracak
Benden öte, senden gayri
Tut sana uzanan ellerimi!
Düşünmeden, tereddüt etmeden
Kelimeler kifayetsiz kalır bende ki seni anlatmaya
Ne olursun sen anlat bana, susma!
Sinende uyumama müsaade et!
Çünkü ben seni sensiz gecelerde sevdim en çok
Yağmurları bilir misin?
Hani ıslandıkça, ıslanmak istediğin
Hani saçlarından dudaklarına akan
Hani üşüdükçe tir tir titrediğin
İşte ben de ıslanıyorum kurumaktan öte
Hatta yanıyorum mum misali senle
Hiç soğumadı yüreğim sensiz
Yüreğimde demlendi sevgin
Bir tek sen tat verdin dudaklarıma
Bir senle huzur buldu yüreğim
Son nefesim olsun nefesin
Yeter ki sen bana susma!