0
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
270
Okunma
ne kadar ufak mış !
bu başımın sığmadığı gök
bir pencere
bir avuç toprak
saygısızca önüne çöktüğüm
zerreden de az
içimden, şehre doğan güneş
son adım, mavi deniz,
uçsuz bucaksız rüyamdır ölüm
gözlerim esnerken aynamın duvarında
zaman demir atmış
neyleyim;
çoktan göçmüş kalbim ve sen
mateminde anıyorum hasreti bilmeksizin
dem gibi şiir bakışların
ölüm ve sen
ben böyle de yanıyorum
her nevi...
karan
Z/ aman ( sız)
5.0
100% (8)
