2
Yorum
14
Beğeni
0,0
Puan
417
Okunma
mazur görünüz
buğazıma gömülü kelimeler
bana sıkıntı
sözünden dönen dilim ukala
kış günlüğünden kalma
güller toprağın suyu
bir yudum ateş içmek için
gözümde tüten ölüm
aşkı anlatmamak sırrını sakladığım..
bağışlayın
dünden bağladım başını
gelin ettim kalbimi
elin ettim kaderin
bende kalan ömrünü
dilek adadım hasretin şahsına
ben affettim gelmişini geçmişini
bir adam, sen ise şiir
saymadım;
uzağına demir attığım
kaçıncı şehir..
önemsemeyiniz,
böyle başlar
öyle sürüp gider
seyyah geceler
karan_ lığa dirilir ruhum
odalarca kalabalıkta
ararım bedenimi
oysa dalıp gitmişimdir
cızırdayan gramafonun
son nakaratında..
"" sevgiyi hak etmeyenin,
gönlüne taht kuran,
boş geçen zamana soytarı olur"" ..
karan
Z/ aman (sız )
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz