2
Yorum
29
Beğeni
0,0
Puan
582
Okunma
Yaş almamış bebeğin kanlı gömleğinde örüldü kıyamet.
An gelir
Sıkılırsın yaşamaktan
Kızıl çığlıklar tüketirsin kan/sızı/larına
Yoksul cümleler kurmak zül,
Afaki sözler biriktirirsin boşluklara
Nafile, dolmaz!
Hiçbir anlam bunca anlamsızlığa
Eş olamaz!
An gelir
Yitirirsin zamanı
Yetim bir çocuğun gözlerinde ararsın
Anlamı, anla/ma/mayı!
Oysa zaman hep aynı
Kabil’den yana saklanmış içinde onca kemmiyet
Habil’den yana ezilmiş hep mahsumiyet!
An gelir
Susarsın…
Zülüm karşısında susul/a/mayacağını
Zülme uğrayınca anlarsın…
An gelir
Kendine haykırırsın
Elsiz kolsuz bağlanmış sofranda
Acı yutar sofranda ki lokmalardan utanırsın
Şişttt!
Uyuyor kefensiz mülteci
Öz yurdunda sefil görünen yiğit müveccih!
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz