Varlığım birliğim dirliğim
Sığınağım bir damla gözyaşı
Künyem de kanlı vicdan etiketi
Özlemimin adı kara kıyafetli melek



Bölünmüş uykularımda
Masumiyetin barikatı kalkansız
Gazze’nin göğünde gözyaşı kuşları
Dini yok bombaların, kurşunlar imansız



Hani büyürdü ya toprağa düşen tohum
Hani bir dünya bırakın bize diyordu ya bir şair
Elinde bir tencere sadaka kuyruğunda bir çocuğum
Lütfen anlatın bana, hangi dinin gerçeğine inanayım ben



Doymuyor toprak kefensiz annelere
Memesiz nasıl büyür kundaklı masumlar
Öldürme(k)! Tevrat’ın tesniye’si İncil’in dört kitabı
Kuranı kerim! verdiği canı alacak olan Allah’ın hükmü




Muhammed’in gölgesine sığınanlar itikatsız
Musa’nın asasını taşıyanlar merhametten yoksun
Kadehlerindeki kanla beslenirken İsa’nın emanetçileri
Kim bilir; belki de kemikleri sızlıyordur Adem ile Havva’nın




Dün Hiroşima bu gün Gazze, belki de yarın İstanbul!..
Ey masum kanıyla beslenip saraylarında kıç büyütenler
İyice bir düşünün, hiçbir şey olmadan önce insan olmayı
Ve bir dualık da olsa aklınıza getirin hükmedenin adaletini


Düşünün ve hiç aklınızdan çıkarmayın öksüz ağıtlarını
Çıkarmayın ki aklınızdan düşlerinize girmesin savaşlarınızın
Memesiz büyüyüp kefensiz defnedilen şehit çocukları diyeceğim ama
Biliyorum ki kulaklarınız sağır görmez gözleriniz
Şeytanlıktan bir şeye ermez aklınız



Kefensiz ve memesiz hem ölüp hem de büyüyen çocuklara