Dolaşıp duruyorum yıllarca aynı çember içinde
Sırtımda hayatın yükü
Omuzumda koruyucu meleklerimle
Yüreğimde yıkık şehir,altında kalmışım enkazın
Dönüp dolaşıyorum deli divane gibi
Cevabı, kendi içimde saklı bir soru sanki
Duygularımın biriktirdiği bir yağmurum
Damla damla yağsam
İçimde aşk ateşim sönecek gibi
Bu şehirde sevdiğimin kor bakışları yok
Henüz hazır değil kalemim
Sonu acılı kelimeler kurmaya
Başımda esiyor ayrılığın rüzgarları
Islaklığını tadıyor gözlerim bir vedanın
Hayatın çemberi sıktıkca sıkar bizi
Sorumluluğa iter
Son nefesimizdeki pişmanlığa kadar
Yalnız kalmaktan değil
Çemberin dışına çıkamamaktan korkarız
Kaçabildiğimiz kadar kaçarız
Karanlık geceden, daha aydınlık yarınlara
Tutunayım desem hayat sana
Etrafım çöl, yüreğim okayanus oluyor
Her zerresi seni kokluyor seni istiyor tenim
Yüreğim etrafında dönen çember oluyor
Gökkuşağından çiçekler toplayan
Dudağımda hapsolan iki kelime kaldı dilimde
SENİ SEVİYORUM
Gerisi mi....?
Gerisi çemberin içinde kalan hikaye...
YEŞİLIRMAK