1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
266
Okunma
Doğup doğup ölürüm bu dünya hanesinde
Zamanla kenetlenip kayboldu heveslerim
Bir türkü tutturmuşum akıl teranesinde
Ne gündüz duraklarım, ne gece adreslerim.
Gayyada sürüklenir ruhumun öbür yüzü
Temsili bir mabedin adsız misafiriyim.
Üzerimde bin yıllık bir hüznün tecavüzü
Rayihasız bu yurdun mecburi sefiriyim.
Toprağın ölü rengi sararken bedenimi
Dizimde iblis bekler, başucumda ifritler
-Kim bu Adem’siz adam, bu insancık yeni mi?
-Bunlar toprak üstünde yaşayan münferitler!
Damla damla akıyor sokağın pis suları
Anlamsız iz bırakmış kırışık elbisemde
Kim demiş ki bitecek bu dünya arzuları
Usul usul peşimden gelecekler ölsem de.
İsmail Taha Çelik
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz
