Yalnız kaldığım anlarda hasretin yakıyor yüreğimi
Sımsıkı sarılan
Gözyaşarımı silecek ellerin çok uzaklarda
Biliyorum ki sende dayanamazsın bensizliğe
Senin de kalbin yanar,gerçek sevgiyi yıkmaya
güç yetmez...
Öylesine erişilmezdir ki aşk
Kaçamak buluşmalar yakar insanın yüreğini...
Gecelere inat söyleşiler başlar beyinde
Melankoli hayali ile büyür sarsılarak...
Derindedir yaran anlatamazsın derdini
Ben iyi bilirim seni,sıkma canını
Seni benden ayıran yıllara, yollara inat
Hep aynı sevgimle,hasretle bekliyorum seni
Güneşin batışı güzel olur karasu sahilinde
Seni düşünüyorum,dalmış gözlerim uzaklara
Sen benim için çelişkilerle dolu yüreğimin
En tatlı ve en güzel yansımasıydın
Öyle an gelir deli dolu eserdin
Ruhumuda savurur dağıtırdın çelişkilerimi
An olur zamanı durdururdun gözlerinde
Beni de alırdın zamansızlığına
Ezip geçeceğini hiç düşünmeden
Ruhumu sererdim ayakların altına
Bir alev gibi yangın vardı dudaklarında
Sımsıkı sarılırdın ormanların kuytularında
Hep şarkılar fısıldardın kulaklarıma
Bir güle uzanıyordu pamuksu ellerin…
Biliyorum geldiğinde
Bahar rüzgârları esecek şu gönlümde
Güneşin sıcak tebessümü düşer yüzüme
Hasret bitti demek istiyor gözlerim
Yollarını beklemek zor be birtanem
Dönülmez yol değildir elbet dönülür
Her şeye çözüm buluyorum da
Bi hasretine özlemine çare bulamıyorum
YEŞİLIRMAK