Kabuklar kurtlara yem olmuş,
Savruluyor sararmış yapraklar,
Enkazdan sonra duyduğum acılar,
Yüreğimde patlıyor sönüş ışıklar,
Delirmiş nöbetçisi miyim bu şehrin,
Her köşede masum bir çocuk,
Gözyaşı tükenmiş çökmüş analar,
Kalbimi parçaladı yüreğimi dağlar,
Sınırlı topraklardan sınırsız ağıtlar,
Gece gündüz gitmiyor bu karalar;
Anılarımız savruldu aktı Asi’ den,
Sular bulandı durulmaz lağımlar,
Buruşmuş çiçekler sasımış yapraklar,
Evvelde koymuş batımıza Yaradan,
Bizi yaralar gelirse su farklı damardan,
Ey Habibi bu ağıtlar Habibi Necar’dan,
İnsanlığın başşehri çökmüş dayanır mı can;
Dağlar dumanlı karayazı bağlamış orman,
Kuşlar ötmüyor kısılmış sesleri tozdan,
Ölmüş ejderha nefes gitmiş yarık kayadan,
Han silkinmiş fışkırmış acılar tavandan,
Rüya mı gece yağmurda yataktan kovan,
Her yanda feryat sabır diliyoruz Allah’tan,
Kim duyar acımızı fer gitti gözümüzden,
Bağ bahçe viran bu yazı bahtımıza çıkan,
Selam Baykuşa bıraksın yası gitsin buradan,
Bülbül yetişir mi bahçemizde gül ağlarken,
Derman diledik kalkmak için sahibimizden
Eman dilemeyiz yaratılmış hiç kimseden,
Şubat bizi uyandırdı billahi dalıp gitmişken,
Nedir bu hengâme ruhumuz göğe çıkarken,
Ruhsuz bedenlere acı vermek hangi dinden;
Doldur saki bu acıları içelim yudum yudum,
Ervahı alemde söz almıştı uçup giden ruhum,
Her anı basu badel mevt bilen bir kulum;
Ey habibi! Bitsin dünyadaki acımasız zulüm,
Ne zaman gelecek gariplere senin rahmetin,...

Erol Kekeç/07.10.2023/18.37/Namazgah İst.