2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
305
Okunma
Ne zaman maziyi anmaya dursa,
Boğazda düğümlü sözdür anılar.
İçin için yanar-ki nasıl harsa-
Küllenmek bilmeyen közdür anılar.
Günlerden azade her fırsat zemin;
Ne nedamet dinler, ne feryat, yemin...
Ardınca bulutlar yığılır, bilin!
Ha yağdı yağacak gözdür anılar.
Bozulmuş bahçeler, hükümdar sarı...
Banar boyasına sürer rüzgârı!
Boy atar boşlukta bir hüzün türü,
Dört mevsim içinde güzdür anılar.
Çocukluk, kuş misal, uçtu gördün mü?
Gençlik mi, de hadi, nerde o gömü?
Uncudan çıkmışa çevirdin yönü,
Son demde sarmaya bezdir anılar.
5.0
100% (3)
Cevap Yaz