Yere göğe sığmayan,ele avuca gelmeyen yanlarımızı yitirdik.

Gecenin kör karanlığında yüreğime ay gibi doğan,
Bir bebeğin ana kucağında can bulması gibi;
Tenimde büyüyen ,içime işleyen sevdanı öldürdüm bir çırpıda.
Hiç acımadan .
Canımın yandığı kadar acımadım, acıtmadım.
avuç içlerimden dökülen gençliğime de yanmadım.
Avutmadım kendimi...


___Ne oldu da nefesin tuz olurken dudaklarıma
___Şimdi toz oldu avuçlarımda?

Koskoca bir yalan
Derme çatma bir viraneymiş ömrüm.
Gözüm kör, kulağım sağırmış
Sen hiç utanmadın,hiç korkmadın
Gönlümü darmadağın edip
Yıkıp dökmeye.

_____________Ve sen hep Canımı almadan.
öldürdün beni CAN alıcı gülüşünle...

____Yalancı cümlelerin içinde kaybettik birbirimizi
  Nankörlük diz boyu büyürken
Zerre kadar umursanmadan küçüldün yok oldun gözümde.

Şimdi aldanmışlıklara aldırmış
Aldatılmış...
Yüreğimle beraber ayaktayım.
.

Sigaramdan düşen küller gibi hayallerim.
Yüreğim üzerine izmaritler basılmış kül tablası sanki
Gözümden düşenlerin  haddi hesabı yok.
Neden her neyse ne;...
Bilinmiyor işte.

Ben küllerimden yeniden doğdum.


__Ve ONLAR...günaha girdiler ;
__________Hangi rüzgarın önüne kapıldılarsa....
       orda öldüler.

                           Meryem Ayan.