Ne şu karlı dağları ne dağların eteği
Ne bal yapan arıyı ne kovan ne peteği
Bir yunus emre oldum gezdim sen deyi deyi
Yasakladım dilime başka sözü sevmedim


Ne bir selvi boyluyu nede al yazmalıyı
Ne bir gözleri ela ne burnu hızmalıyı
Eledim gözlerinden nice karizmalıyı
Kahve rengin de kaldım başka gözü sevmedim


Kapattım sevdalara gönlümün kapısını
Zimettine geçirdim ömrümün tapusunu
Beğenmedim kimsenin huyunu yapısını
Sende kaldı yüreğim başka kızı sevmedim



Ne körpe bir serçeyi ne uçan kelebeği
Ne dalda bir yaprağı ne açan bir çiçeği
Sana olan sevdama inancım’ın gereği
Yasakladım kendime başka yüzü sevmedim


Ne rüzgarın esmesi ne yağmurun yağması
Ne mehtabın duruşu ne güneşin doğması
Ne mümkün yüreğime başkasının sığması
Bahara sevdalıydım, ben bu güzü sevmedim



Çocukların gülmesi ceylanlar’ın bakması
Kursağımda kaldı hep sevincin her lokması
O kaypak yıldızların dilekleri yakması;
Geceye sözüm vardı ben gündüzü sevmedim



Salı verdim kafesten sevda adlı kuşumu
Terk ettim senin gibi köpeğimi işimi
Hasretin de vurunca lodos gibi kışı’mı
Sokaklar da bulduğum kedi’mi de sevmedim


Gelseydin amadeydi kalbimin tahtı sana
Hep seni yazı verdim gönlümün tahtasına
Nolurdu bakmasaydın ömrümün hatasına
Kusurlu gördün diye kendimi de sevmedim



Korkularla yürüdüm korkunun üzerine
Bakmaya doyamazdım oysa ki gözlerine
Sokaklarda rastlar’ken o soğuk izlerine
Yoksun diye için de bu şehri de sevmedim



Sana şiirler yazdım şairler beğenmedi
Biri sonrası eksik biri öncesi dedi
Kimi vurgusu yoksul kimi hecesi dedi
Yasakladım kendime şiiri de sevmedim