Durdum bir yaban diyarda
Başladım dört rekat öğle namazıma
Selam verirken bir sağıma, bir de soluma
Bir ses işittim: Bu namazları boşuna kılma

Dedim: Hey hat, sen de kimsin?
Sen ne dediğini bilir misin?
Bizler eğiliriz Hakk için, Allah için
Ebedî saadeti tatmak için!

Dedi: Asıl sen ne dediğini bilmezsin
Acırım ki dediklerimi idrak etmezsin
Ebedî saadet diye bir şey yoktur
Çok fazla dert edinme, sevinemezsin!

Dedim: Müslüman dertli olmalı
Dertlerle, kederlerle dolmalı
Biz, sevincimizi, ebedî saadete saklıyoruz
Fani olan dünyaya aldanmıyoruz!

Dedi: Siz ancak kendinizi kandırın
Bana kalırsa, namazı hayatınızdan kaldırın
Bir defa gelmişiz dünyaya, aldanmayın
Ölmeden, hayatınızı eğlenceye bandırın

Dedim: Sen ahmak bir yabancısın
Ne dediğini bilmez, büyük bir yalancısın
Eğlence, senin gibileri için hazırdır
Vallahi cayır cayır yanacaksın!

Kovmadı mı alemlerin Rabbi seni
Şimdi sen kimsin kandırıyorsun beni?
Vallahi gönül verdim ben bu dine
Kendine gel kendine!