Kayboluşun sırası mıdır bu, iyi düşün
Belki de bu yüzdendir yüzlerdeki hüzün
Nasıl anlatılmaz ki sana mazinden dünün
Sor, oku, kavra ki gerçekleri bulasın.

Bazen bulunduğun kap sana sığamaz
Öyle olsa idi insan irfanı bulamaz
Niceleri için de geçti zamandan bahar ve yaz
Perdelerini arala ki kendini tanıyasın.

Tozun dumanın içinden gelinen gündür bu
Su uyurdu da yüzlerce yıl, düşman uyur muydu?
Var olabilmek için çalışmak en güzel vurgu
Hayata katıl ki sen de özünü bulasın.

Merhamet deneni de öğrendin, zulmü de bilirsin
Köklerinin farkında olursan iyi edersin
Nereye varacağını bilmeyen serkeş değilsin
Günü doğru yaşa ki yarınların yeşersin.

Zaman dedikleri belki bir akış ya da rüyadır
İçinde savrulup durmanın ne kârı vardır
Bize güç katacak bolca ilhamımız var
Hayata anlam katacak, olgun yaştasın.

Diyorum ki ekranla geçen saatlerin yok kârı
Yüze değerse hissetmektir bu esen rüzgârı
Oku, incele, yaz, resmet sen de ol arı
Peteklerini doldur ki yarın balı bulasın.

Anlamak istiyorsan gerçeği iki söz yeter
Silkelenip kendine gelir yanlış gidenler
Asla geç değildir başla hayata bir yerden
Geleceğe bir meşâle yakanlardan olasın.

Oğuzhan KÜLTE